home \ nuziektheorie I \ pagina 1
Sommige mensen zijn er dol op, anderen haten het. Wat je mening over muziektheorie ook is: het is essentieel! Door muziektheorie beter te begrijpen, krijg je een dieper begrip van je instrument, wat zich vertaalt in betere muziek, en – net zo belangrijk – het zorgt ervoor dat je er meer plezier in krijgt. Mijn ervaring is dat mensen die de basis van muziektheorie leren kennen, het ook leuk gaan vinden. Dus laten we de uitdaging aangaan en in de muziektheorie duiken!
Bij het bespelen van een instrument gebruik je dat instrument om tonen te produceren. Tonen zijn klanken met een bepaalde toonhoogte en een bepaalde lengte (duur). Als er geen duidelijke toonhoogte of lengte is, noemen we het geluid ruis. Als je naar muziek luistert, zul je ontdekken dat er een reeks tonen bestaat die steeds opnieuw wordt gebruikt, in duizenden verschillende combinaties. Laten we die tonen eens onderzoeken!
Tonen worden benoemd met een letter, van A tot en met G. Sommige tonen krijgen een extra toevoeging: een mol (b) of een kruis (#). Eerst bekijken we tonen zonder dergelijke toevoegingen: de stamtonen.
In de moderne muziektheorie beginnen we de stamtonenreeks bij C. Na B ga je terug naar C:

Na de B komt de C dus weer, en van daaruit ga je verder:

De afstand tussen twee tonen met dezelfde letter noemen we een octaaf. "Octaaf" komt van het Oud Griekse woord “octa”, wat staat voor "acht". Een octaaf is de achtste toon. Als je bij C begint te tellen dan is C 1, D is 2, E3, F4, G5, A6, B7, en de volgende C is 8.
Van de eerste C naar de tweede C is een octaaf, en ook van de tweede naar de derde C is een octaaf. Als je van de eerste naar de derde C gaat, bestrijk je twee octaven (dit heet een dubbeloctaaf). Ook van de eerste D naar de tweede D is een octaaf. Van de eerste E naar de tweede E is een octaaf, enzovoort.

Dezelfde noten herhalen zich dus. De verschillende noten met dezelfde naam klinken hetzelfde, maar er is nog steeds een verschil in toonhoogte. Vergelijk dit met een man en een vrouw die samen dezelfde melodie zingen. Ze zingen hetzelfde, maar de ene stem is hoger dan de andere. Een interessant gegeven is dat antropologen onderzoek hebben gedaan naar de ervaring van een octaaf. De conclusie was dat alle mensen uit de verschillende bestudeerde culturen de octaaf konden herkennen, ongeacht waar ze woonden of hoe ze waren opgevoed.
Laten we deze reeks stamtonen op de gitaar spelen. Deze reeks tonen wordt de "toonladder van C majeur" genoemd. Neem dit nu even voor lief, we zullen later dieper ingaan op de naam.
Als onderstaande "gitaartabs" nieuw voor je zijn, check dan de tutorial
"Gitaartabs lezen"