home \ mmuziektheorie II \ pagina 2
De prime is een interval van een letter naar zichzelf. Bijvoorbeeld van C naar dezelfde C.
Als de toonhoogte van de tonen hetzelfde is, spreken we van een reine prime.
Voorbeelden: C-C, E-E, Bb-Bb, G#-G# zijn allemaal een reine prime.
Het kan voorkomen dat de toonhogte niet hetzelfde is. Bijvoorbeeld bij een B en een Bb.
De letters zijn hetzelfde,maar de Bb klinkt lager dan de B.
In dit geval spreken we van een verminderde prime.
Een voorbeeld uit de praktijk is een pianist die een G7 akkoord speelt met de B bovenin. De sologitarist speelt daar een Bluesy Bb op. Samen spelen ze dan een vermindere prime.
Het kan ook andersom. Bijvoorbeeld een G en een G#. De tweede klinkt hoger, we spreken van een overmatige prime.

Respectievelijk een reine, verminderde en overmatige prime.
De secunde is een interval van twee letters: bijvoorbeeld C-D, F-G, A-Bb, E-F, or G#-A, etc.
Er zijn vier soorten secundes.
Voor de volledigheid, de afstand kan nog groter zijn. Bijvoorbeeld Gb-A#. Dat zijn twee hele tonen. We spreken dan over dubbel overmatig. We laten dit verder buiten beschouwing.
Soms is dus de afstand tussen de tonen gelijk, maar de naam van het interval verschillend, omdat andere letters worden gebruikt. Enkele voorbeelden:

Respectievelijk een grote, kleine, verminderde en overmatige secunde
De terts is een afstand van drie letters.Bijvoorbeeld C-E, D-F, G-B.
Zoals eerder genoemd in het cursusonderdeel over toonladders, is de terts een belangrijk interval.
Een terts kan net als de secunde groot, klein, verminderd of overmatig zijn.
De twee belangrijke zijn echter de grote en kleine terts.

Respectievelijk een grote, kleine, verminderde en overmatige terts